یک شاخه گل

فقط سوز دلم را در جهان پروانه می داند

غمم را بلبلی کآواره شد از لانه می داند

نگویم چون ز غیرت ،غیر می سوزد به حال من

ننالم چون زغم ،یارم مرا بیگانه می داند
به امیدی نشستم شکوه خودرابه دل گفتم

همی خندد به من،این هم مرادیوانه میداند
بحال اوکه دردش رازجان هم دوست تردارم

ولی میمیرم از این غم که داندیا نمی داند
نمیداندکسی کآندرسرزلفش چه خونها شد

ولیکن مو به مواین داستان راشانه می داند

قطعه آوازی زیبا تصویری برای موبایل

باصدای پریسا

هدیه یک شاخه گل به دوستان عزیز

قطعه تصویری برای موبایل با صدای پریسا

بهار غلامحسینی همچون اشراف السادات مرتضایی(مرضیه) با خواندن آهنگ ها و تصنیف هایی از شیدا،عارف،درویش و وزیری مطرح شد.او که به تصدیق عبدالله دوامی،مدتی شاگرد این استاد بوده است.مدتی نیز هم نزد غلامحسین بنان کار کرده است.پری دخت اور(همسر بنان)در این باره می گوید:«اله شاگرد بنان بود.بنان با این شرط الهه را برای تعلیم قبول کرد که اواز نخواند.می گفت خانم ها نمی توانند اواز بخوانند مگر این که سال های سال نزد استادان کار کنندو زیر و بم ظرافت ها را یاد بگیرند.

بهار غلامحسینی از خوانندگانی بود که در آغاز صدایش با عنوان خواننده ی ناشناس از رادیو پخش می شد.همزمانی پخش صدای او در یک برنامه ی نیم ساعته که یک ربع آن به الهه و یک ربع به یاسمین(که دارای صدای زیبا و شبیه به الهه می باشد) اختصاص داشت،شایعه ی رقابت این دو خواننده را در مطبوعات آن زمان دامن زد.در حالی که بهار غلامحسینی با صدای خاص خود با خواندن تصنیف هایی در برنامه های گل های جاویدان و گل های رنگارنگ و یک شاخه گل به سرعت پله های شهرت را طی کرد.

ابراهیم سرخوش(نوازنده تار)مدعی است او بهار غلامحسینی را به رادیو برده است و می گوید:«بعد از اشرف السادت مرتضایی ،کارم را با الهه شروع کردم.البته آن روزها خواننده شدن و راه یافتن به رادیو و تلویزیون آسان نبود و خواننده باید موسیقی را می شناخت و خارج نمی خواند.الهه را بعد از گذشتن از هفت خان رستم به رادیو بردم و آهنگ های «چو غمت می گریم،به گریه ام می خندی« را ساختم و این تنها آهنگی بود که برای او ساختم زیرا بعد از این آهنگ دیگر او را ندیدم.خب  گاهی  باید به روزگار خندید.از دیگرانی که با الهه همکاری داشتند،مجید وفادار،حسین یا حقی و بزرگ لشکری هستند،همچنین همایون خرم که در سال 1342 هـ ش به اتفاق او به اروپا سفر کرد.

بطور کلی می توان از آهنگسازان مهمی که فعالیت های زیادی با الهه داشته اند از 1-منصور احمدی(1332) 2-مجید و فادار(1333-1335)3- جواد لشکری(1336-1338)4-عباس شاپوری(1338-1339) 5- پرویز یا حقی(1340- 1341)می توان نام برد.).

الهه  دارای آثار بسیاری می باشد که بسیاری از آنها شامل برنامه های گلها می باشد.و تا سال 1357 جز خواننده های مطرح موسیقی اصیل ایرانی بود،الهه بعد از انقلاب مانند بسیاری از خوانندگان به خارج کشور رفت و در دهه 1360فعالیتهای پراکنده ی در لس آنجلس داشته که قابل توجه می باشند.الهه در دهه 1370 یک کنسرت که از طرف گروهک تروریستی مجاهدین خلق برگزار شده بود شرکت کرد و پس از ان متوجه اشتباه بزرگ خود شد وبه عقاید وطن فروشانه و منحرف این گروهک پی برد و بلا فاصله  از این گروه فاصله گرفت و چند سال پیش مصاحبه بسیار زیبا و افشا گرانه ی   در مورد این گروه با ماهنامه نجات یافتگان انجام داده که بسیار جالب و خواندنی است و حتی این مطلب که الهه حتی دستمزدش را بابت این کنسرت دریافت نکرده خود بیانگر این مطلب است که الهه از ماهیت این گروه بی اطلاع بوده.

بانو الهه در آذر ماه 1385 به همراه پسرش (فرید) به ایران بازگشت و در خانه قدیمی خود پذیرای انبوه دوستدارانش بود،  وی در اوایل مرداد بدلیل وخامت بیماریش به بیمارستان منتقل شد و در بامداد روز بیست و چهارم مرداد ماه  در سن 73 سالگی در تهران زندگی را بدرود گفت.

درگذشت آهنگساز و ترانه سرا شادروان "بیژن ترقی " بر همه دوستداران موسیقی کشورمان

تسلیت باد

بیژن ترقی سال 1308 در تهران متولد شد و از 20سالگی ترانه‌سرایی را آغاز کرد وطي نزدیک به شصت سال همكاري با آهنگسازان و موسيقيدانان صدها اثر برجسته و ترانه ماندگار ساخت كه اغلب با صداي خوانندگان بزرگ اجرا شد.

  مجموعه‌ی «از پشت دیوارهای خاطره» شامل خاطرتی از نیما یوشیج، شهریار، رهی معیری و... و «آتش کاروان» دربرگیرنده‌ی مجموعه‌ی سروده‌ها از جمله آثار اوست كه در ساليان اخير بارها تجديد چاپ شده است.

شانزدهم اسفند ماه ۱۳۶۸ درگذشت

زنده یاد استاد قوامی

یادش گرامی باد

از آثار زیبای او ترانه جوانی و تو ای پری کجایی

دوم اسفند ماه ۱۳۳۷ سالروز درگذشت داریوش رفیعی خواننده آهنگ زیبای گلنار و زهره

یادش گرامی باد

پنجم دی ماه سالروز درگذشت بزرگمرد عرصه هنر و موسیقی

استاد ایرج بسطامی

بر دوستداران موسیقی این مرز و بوم تسلیت باد

زنده یاد مرتضی حنانه

نوازنده هورن و پیانو ، آهنگساز و موسیقیدان و رهبر ارکستر سمفونیک ایران

آثار مهم او : موسیقی متن فیلمهای : عروس دجله ،عروس دریا ، سلام سرزمین من ،فرار از تله، الماس سی و سه ، مستند ایران طلای سیاه، مجموعه تلویزیونی هزار دستان ، قطعات کاپریس ، کاکوتی ، امپرومپتو راگيا، سوئيت شهر مرجان،اوراتوریو

تولد : یازدهم اسفند ۱۳۰۱ در تهران

وفات : ۲۴ مهر ماه ۱۳۶۸ در تهران

محل دفن : امام زاده طاهر کرج

روحش شاد

زندگینامه و آثار زنده یاد مرتضی حنانه

چه خوش افسانه می گویی به افسون های خاموشی
مرا از یاد خود بستان بدین خواب فراموشی


ز موج چشم مست ات چون دل سرگشته بر گیرد
که من خود غرقه خواهم شد در این دریای مدهوشی


سخنها داشتم دور از فریب چشم غمبازت
چو زلفت گر مرا بودی مجال حرف در گوشی

می از جام مودت نوش و در کار محبت کوش
به مستی بی خمار هستیم می نوشین اگر نوشی


نمی سنجند و میرنجند از این زیبا سخن سایه
بیا تا گم کنم خود را به خلوت های خاموشی


چه خوش افسانه می گویی به افسون های خاموشی
مرا از یاد خود بستان بدین خواب فراموشی

شعر : هوشنگ ابتهاج ( ه . ا . سایه )